tekst: Bernardo van Hal (de Gelderlander)

Nieuwe SWO Bus

Ze verblijden één op de vijf inwoners van Neder-Betuwe met een deur-tot-deurritje met hun busjes. Voortaan elektrisch, al had dat voor busjesleverancier Mercedes heel wat voeten in de aarde…

Ze doen het al dik veertig jaar: de vijftig vrijwilligers van SWO (stichting welzijn ouderen) in Neder-Betuwe rijden dagelijks inwoners rond in hun twee busjes. Eéntje Swobrik genaamd, de ander Klaartje. „Tezamen jaarlijks zo’n 80.000 kilometer naar bestemmingen tot 25 kilometer rond Neder-Betuwe. Zeg maar tot en met de ziekenhuizen in Tiel, Ede, Arnhem en Nijmegen”, zegt Hendrik Stoffer.

De IJzendoorner is voorzitter van de SWO, die zich dus volledig richt op het vervoer van 55-plussers en 18-plussers met een beperking. „En dan zijn er heel wat mensen die geen rijbewijs hebben en van ons óf het openbaar vervoer afhankelijk zijn.”

5.000 van de 25.000 Neder-Betuwenaren klant

Zo’n 5.000 van de 25.000 Neder-Betuwenaren maakt incidenteel of regelmatig gebruik van Swobrik of Klaartje. Van IJzendoorn: „Ritje naar het ziekenhuis, winkelen in de stad, op familiebezoek, naar de bingo; wat dan ook.” Zes dagen per week volop beschikbaar, op zondag beperkt tot kerkbezoekritjes.

Van de ongeveer 6 euro die iemand voor retourtje ziekenhuis Tiel betaalt, kun je nauwelijks de diesel betalen; de sponsoren brengen het meeste geld inHendrik Stoffer,voorzitter SWO Neder-Betuwe

De bijdrage van de klandizie zit op het niveau van een regiotaxi-mét-zorgindicatie. Dus met korting en dan kom je op pakweg 6 euro voor een retourtje naar het Tielse ziekenhuis uit. „Daar kun je nauwelijks de dieselkosten van betalen hoor”, rekent Stoffer voor.

Daarom staan zo’n veertig lokale ondernemers als sponsoren garant voor het grootste deel van het budget: voor belasting, verzekering, onderhoud én sparen voor vervanging van de busjes. „Soms rijden we 300 kilometer per dag en tot aan de voordeur; dus met een hoop gehobbel over drempels. Dan slijt zo’n busje hard en rijd je 150.000 kilometer maar lijkt het wel of je al 300.000 kilometer hebt afgelegd.”

Inruilen met hoop kopzorgen

Daarom gaan de zes jaar oude busjes er dit jaar uit en worden ze vervangen door elektrische versies; deze week was Swobrik als eerste aan de beurt. Niet zomaar inruilen: er gingen een hoop kopzorgen aan vooraf, weet Stoffer.

Onze vrijwilligers die chauffeur zijn hebben B-rijbewijs, dus tot 3500 kilo; bleek die nieuwe elektrische bus 4200 kilo te wegenHendrik Stoffer,

„Onze chauffeurs hebben rijbewijs B, voor een voertuig tot 3.500 kilo. Maar met alle accupakketten die nodig zijn om een hele dag door te kunnen komen, ging de omgebouwde Mercedesbus 4.200 kilo wegen. Daarop heeft de fabrikant alles gedaan om het busje ‘te verlichten’ naar 3.500 kilo, waarna nog zes passagiers of twee rolstoelen mee konden.”

En net toen dat na een hoop gedoe bereikt was, kwam vanuit het ministerie in Den Haag een uitzondering voor dit soort vervoer: met B-rijbewijs, tot 4.300 kilo… Stoffer: „Daarop heeft Mercedes wéér alles laten aanpassen, en nu krijgen we twee elektrische busjes voor acht personen of drie rolstoelen. De eerste in Nederland.”

Wél de milieucirkel van binnenstad in, geen dieselwalmen

Volgens hem zitten er twee grote voordelen aan elektrisch doelgroepenvervoer: „Je mag milieuzones in binnensteden binnenrijden én je bent af van de dieselwalm als je staat te wachten voor een in- of uitstap.”